Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2013

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

- Τι υπάρχει;

- Αυτό που βλέπεις.
- Κι αν δε βλέπω τίποτα;

- Δεν υπάρχει τίποτα.

- Κι αν βλέπω μόνο πόνο;

- Τότε για σένα υπάρχει μόνο πόνος.

- Εσύ τι βλέπεις;

- Πανδαισία, ομορφιά, Αγάπη.

- Μα πως; Δεν υπάρχει τίποτα απ' όλα όσα περιγράφεις. Κοίτα τον κόσμο…

- Με αυτά τα μάτια περιμένεις να δεις;

- Μα αυτά έχω…

- Έχεις κι άλλα μάτια…

- Που;

- Στην καρδιά σου…

- Ε… αυτά δεν είναι μάτια...

- Δεν είναι ένας τρόπος να βλέπεις;

- Είναι…

- Τότε πως δεν είναι μάτια;
Τα έξω μάτια βλέπουν, και περιμένει να χαρεί η καρδιά σου. Ενώ τα μάτια της καρδιάς σου, έχουν ήδη τη χαρά μέσα τους…

- Και τότε, γιατί δεν βλέπουμε όλοι με την καρδιά;

- Γιατί τα εξωτερικά μάτια δεν μας αφήνουν… Οι εντυπώσεις, οι προσδοκίες, η κριτική των άλλων, τα χιλιάδες μικρά εγώ… Αλλά κυρίως οι εντυπώσεις…

- Γιατί, τα μάτια της καρδιάς δεν έχουν κι αυτά εντυπώσεις;

- Όχι καρδιά μου. Αυτά έχουν μόνο αλήθεια. Μια αλήθεια όμως που δεν κραυγάζει. Μια αλήθεια που σε γλυκαίνει και σε γεμίζει ψιθυριστά… Κι όσο είσαι εκεί, τόσο δυναμώνει η φωνή της…

- Ναι, προτιμώ αυτόν τον ψίθυρο… Εκεί δεν υπάρχει πόνος. Υπάρχει;

- Υπάρχει όταν τα έξω μάτια τον μεταφέρουν σ’ αυτήν.

- Πως γίνεται αυτό;

- Χα. Όταν κοιτάς πρώτα έξω, και δεν ξεκινούν όλα μέσα από την καρδιά σου.

- Μα πως μπορώ να το κάνω αυτό…, όταν έξω υπάρχει τόσος θόρυβος;


- Πως μπορείς να μην το κάνεις αυτό…, όταν μέσα υπάρχει τόση ομορφιά;